Myśl artykułu jest taka: medium jest nowe, ma jeszcze mnóstwo potencjalnych, nie odkrytych możliwości, a tymczasem widać popadanie w skrajność i ślepe, zawsze i wszędzie podążanie za wytycznymi, wg których linki powinny być niebieskie, menu na górze oparte o metaforę zakładek, a nagłówki czerwone.

Na takie strony też jest miejsce, ale gdzieś ginie miejsce na eksperymenty, ew. nowatorstwo ogranicza się tylko do stron niekomercyjnych. Jako pozytywny przykład w artykule podano nie 5-megową krzykliwą prezentację we Flashu, ale “zwykłą” stronę, która jednak łamie schematy. I dzięki temu — przyciąga klientów.

Tytuł artykułu miał przyciągnąć uwagę i autor w gruncie rzeczy wcale nie przeczy, że strony mają być funkcjonalne. Ale to nie znaczy, że ślepo trzeba się trzymać zasad Nielsena.

Ja prywatnie uważam, że trzeba go koniecznie znać, ale głównie po to, żeby móc krytycznie patrzeć na niektóre jego wymysły (i, oczywiście, unikać podstawowych błędów).

Pewne warunki muszą spełnione, aby strona/gazeta/cokolwiek było czytelne i tyle.

Otóż to. Te “pewne warunki” określane są przez aktualny stan wiedzy na temat użyteczności/dostępności publikacji (mniejsza o medium).

Gwoli ścisłości trzebaby jednak dodać, że ważne są też uwarunkowania narzucane przez środowisko i/lub odbiorców danej publikacji. I tak “czytelność” gazety codziennej oznacza zupełnie coś innego niż “czytelność” zina. Np. ja osobiście nie zaglądnąłbym do Garażu, gdyby wyglądał jak Wyborcza.

Podobnie jest, i mam nadzieję będzie, ze stronami WWW.

nie da się ukryć, ze komercyjne strony upodabniają się do jednego wzorca. Dobrego, funkcjonalnego, ale jednego.

I to jest IMHO całkiem jasne i było stosunkowo proste do przewidzenia.. Zobacz np. jak wyglądają gazety (takie drukowane) – czyż nie są równie identyczne?